ที่เห็นน่ะทะเล

"เธอเป็นยังไงบ้าง" ชายหนุ่มถามขณะลากเก้าอี้ผ้าใบมานั่งข้างๆ เธอ ที่หันมายิ้มตอบอย่างอิดโรย

เส้นผมดำ ยาว ของเธอปลิวสะบัดไปตามแรงลม

"อืม ฉันสบายดี" หญิงสาวตอบ ใบหน้าซีดขาวของเธอยิ่งขับให้เธอดูสูงวัยกว่าชายหนุ่มมากยิ่งขึ้นไปอีก

"คุณดูเหนื่อยนะ ได้นอนบ้างหรือเปล่า" ชายหนุ่มพูดขึ้นขณะเอื้อมมือไปปัดผมที่ปลิวมาปิดหน้าของเธอ

"เมื่อคืนไม่ค่อยได้นอนน่ะ" เธอไม่ได้เล่าถึงความเจ็บปวดที่เธอได้รับเมื่อคืน

สุธีส่งสายตาอันอบอุ่นให้หญิงสาวแสดงความเป็นห่วง "พักผ่อนบ้างนะ อย่างโหมงานมากนัก" ชายหนุ่มพูดพลางลูบมืออันซูบซีดของเธอที่อยู่ในมือของเขา "ไม่ต้องเป็นห่วงผม ผมดูแลตัวเองได้"

หญิงสาวยิ้มรับความอนาทร
"นี่ก็จะมืดแล้ว คุณกลับเหอะ เดี๋ยวฉันคงต้องไปทำงานแล้ว"

ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า..
ท่ามกลางความเงียบ มีเพียงเสียงน้ำทะเลสาดกระทบเข้าหาฝั่ง ดังเป็นจังหวะสลับกับเสียงหวีดหวิวของลม

ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า...
ขณะที่ทั้งสองกำลังโอบกอด จูบลากันเนิ่นนาน