วันพุธที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

ไอ โดน แจ็ด ad โดน ใจ

เก๋มากฮ่ะ ซุปเปอร์เกิร์ล ไม่พกถุง ยังเดี้ยง เป็นเอดส์ตายอ่ะ

ส่งเร็วขนาดหน่วย swat ยังต้องใช้บริการ

สกปรกมาก ขนาดไอ้เข้ยังตายคิดดูๆ

งาน concept ของ Bela Borodi

วันจันทร์ที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

8 trends การตลาดที่น่าจับตาในปี 2551

อีกไม่กี่วันก็จะเป็นเดือนสุดท้ายของปีนี้แล้ว ก็หมายความว่าวันเวลากำลังจะเขี่ยปีพ.ศ. 2550 ทิ้งไปเพื่อที่จะต้อนรับปีพ.ศ.ใหม่ 2551 ในอีกไม่กี่วัน

ปีนี้มีรูปแบบ วิธีทำการตลาด หรือ trends ของการตลาดที่หลากหลาย และก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าปีหน้ามันหลากหลายและดุเดือดยิ่งกว่า เรามี 8 trends การตลาดของโลกที่คิดว่าปีหน้ามันมาหลอกเงินเอาเงินในกระเป๋าผู้บริโภคอย่างเราๆ แน่ๆ

1. บ่งบอกความเป็นคุณ :

ฟังดูเชยๆ แต่แบรนด์ทุกวันนี้มักจะมีภาพพจน์ที่บ่งบอกว่าผู้บริโภคแบรนด์นั้นๆ เป็นคนอย่างไร เจ๋ง หรูหรา ทันสมัย อนุรักษ์นิยม ช่างคิด สร้างสรรค์ อันที่จริงมันก็เป็นวิธีการตลาดเดิมๆ ที่เราเคยเห็นกันมาแล้วเมื่อต้นปีที่ผ่านมา แต่เชื่อเหอะว่ามันก็เหมือนแฟชั่นนั่นแหละ ที่ปีหน้าก็คงจะได้เห็นกันอีกแน่นอน เพราะอะไร ก็เพราะมันได้ผลอ่ะดิ โด่ว..ถามได้



2. PREMIUM :

หวังว่าความหมายของคำๆ นี้คงจะพอให้คุณให้ภาพได้บ้างนะ

อะไรนะ..ไม่เลยเหรอ

อืมม์.. เอางี้ premium เป็นอะไรที่พิเศษ พิเศษจริงๆ พิเศษมากๆ ไม่โหล ไม่บ้าน ไม่เบ ไม่ mass เป็นอะไรที่ limited edition

ความจริง premium trend มันก็ออกหน่อแตกกอมาจาก การทำตลาดที่พยายามจะให้ภาพลักษณ์สินค้าบ่งบอกความเป็นตัวของผู้ใช้นั่นแหละ แต่มันทำให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นไปอีก เราจะยกตัวอย่าง

ถ้าคุณเป็นคนดื่มน้ำแร่ eviant ด้วยภาพของสินค้า ขณะที่คุณถือน้ำยี่ห้อนี้ มันจะบอกกับคนอื่นๆ ว่าคุณเป็นคนใส่ใจในสุขภาพ มีดีไซน์ หรูหรา ไม่โหล ฯลฯ แต่นั่นคือ eviant ธรรมดา

ทีนี้ถ้าคุณถือขวด eviant แบบ limited edition ที่ผลิตออกมาเป็นจำนวนจำกัดล่ะ โหย..มันก็ยิ่งขับเน้นภาพลักษณ์ของคุณมากขึ้นไปอีก และแน่นอนว่าภาพลักษณ์นั้นมันมีราคาที่ต้องจ่ายมากขึ้น



ผ่านไป 2 ข้อแล้ว สนุกหรือชอบกันมั่งป่าว ขอเสียงหน่อย ถ้าไม่ชอบจะได้เอาไปแปะที่บลอกอื่นดีกว่า

วันอาทิตย์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

ตัดใจไม่ลง

เพลงนี้เกิดไม่ทันหรอกนะ แฮ่ม.. ออกตัวไว้ก่อน 555
เป็นเพลงแรกที่ต้องหัดเล่นกีตาร์
ตอนนั้นยังไม่มีกีตาร์เป็นของตัวเอง ยังมีฉายาว่ากีตาร์ยืมอยู่
พอได้ดูหนังเรื่อง.. ไรนะ.. ซึมน้อยหน่อย กะล่อนมากหน่อย (มั้ง)
มีเพลงนี้ที่ เพ็ญ พิสุทธิ์ เป็นคนร้อง
ไม่ได้เลยๆ เพลงไรว่ะ ง่ายอิ๋บเอ๋ง
เลยไปสอยมาเลยกีตาร์โปร่ง
จากนั้นก็ซ้อมๆๆๆ ก่อนจะไปคาร์เนกี้ฮอล์

โอ้เอยหัวใจ

ทำไฉนถึงจะลืมเขา

เขาไม่รักเรา จะมัวเศร้าอยู่ทำไม

เขาเคยบอกรักเรา

แต่เขายังเปลี่ยนใจ

เขาไปมีคนรักใหม่ ทิ้งเราให้อยู่คนเดียว

อยากจะเปลี่ยนใจ

อยากลืมเขาไปจากใจเรา

ลืมความหลังครั้งเก่า ที่ยังเฝ้าหลอนใจ


แต่ตัดใจไม่ลง

ทั้งรักทั้งหลงเขากว่าใคร

เขายังเฝ้าทำลาย สร้างแผลใจให้กับเรา

เน่าๆ เน่าจริงๆ เน่าสนิท เน่าจนพระแม่คงคาคงไม่อยากให้อภัย

พูดถึงหนังรัก อ๊ะ! ชักเพลิน
สำหรับผมแล้วถ้าเป็นหนังรักแล้วขาดเรื่องนี้ไม่ได้เลย
"The Classic"
มันเป็นหนังน้ำเน่าที่เน่าจริงๆ เน่าสนิท แต่เน่าได้ใจมาก
ฟังดูแค่ดนตรีมันขึ้นมาดิครับ มันมาจุกที่คอหอยแล้ว
อีตอนจบเนี่ยเล่นเอาน้ำตาลูกผู้ชายไหลพราก
ดูมันกี่ครั้งกี่ครั้งก็ร้องอยู่อย่างนั้นอ่ะ
มันจะเศร้าอะไรกันนักหนา
ยิ่งตอนที่พระเอกตาบอดแล้วแสร้งไม่อยากให้นางเอกรู้
โดยการไปซ้อมก่อนอ่ะคิดดูดิ
โคตรเศร้าอ่ะ

ส่วนตอนจบนี่ก็ร้องนะ
แต่มันเป็นน้ำตาแห่งความ.. เอิ่ม.. ประทับใจมั้ง
อืม.. คงเป็นความประทับใจแหละ
ก็รุ่นพ่อไม่สมหวังในรัก
มาสมหวังเอาอีกทีก็รุ่นลูก
บทมันขยี้น้ำตาจริงๆ
ดูแล้ว(และเสียน้ำตาไปแล้ว)ไม่ต่ำกว่า 7 ครั้ง
กะว่าคราวหน้าจะไปหาดีวีดีมาเก็บไว้เลย

วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

กวนประสาท...กับอะไรเอ่ย?

ว้อย.. แค้นๆๆๆ เจอปัญหาอะไรเอ่ยของหลานสุดที่รักเข้าไป ถึงกับอึ้ง ตอบไม่ได้สักอัน
หึ.. อยากล้างแค้น เอามาถามคนแถวนี้แหละ ดูดิ จะตอบได้มั้ย

#

หางอะไรอยู่ข้างหัว?

#

กาอะไรพ่นไฟได้

#

ลูกโยนบาสไปโดนแม่ แต่แม่ไม่ว่า เพราะอะไร?

#

ห้องอะไรคนจีนไม่ชอบ

#

กิ้งกือ 100 ขาเวลาเลี้ยวขวาจะเหลือกี่ขา?

#

กิ้งกือ 100 ขาเวลาเลี้ยวซ้ายจะเหลือกี่ขา?

#

ใอ้มดเเดงทำไมจึงฟันผุ?

#

ดวงอาทิตย์กับประเทศจีนไหนไกลกว่ากัน?

#

ก่อนนอนต้องทำอะไร?

#

ปาอะไร เหม๊น เหม็น?

#

โรคอะไรถูกที่สุด?

#

ถ้ากอขอไปโรงเรียน แล้วคองอจะไปที่ไหน ?

#

ราอะไรกินได้แต่ชื่อเหมือนผู้ชาย?

#

เป็นไงๆ ตอบกันได้มั่งหรือเปล่า.. ไว้จะมาเฉลยนะ

มหกรรมมอ(ง)เต้าโชว์ (สาบานได้ว่ามันไปดูรถ)

ดู๊ ดู มันทำ


บลอกของ Goojoe เขามีมุมมองเกี่ยวกับ มหกรรม นี้ไปดูกัน

ฮาหน้า - ตรงตัวเลย ไม่ต้องงง

ง่วงๆ เบื่อๆ เจอนี้เข้าไป ฮาขี้แตก ขี้แตน

เล่นไม่ยาก กดตรงไหน เปลี่ยนตรงนั้น
กดแล้วฮา

เกมส์มรณะ (เฮ้อ.. จบซะที)

(3)

มันน่าจะมีทางไหนสักทางที่จะช่วยผมกำจัดเธอออกไปให้พ้นจากชีวิต

ผมสบโอกาสที่จะหยามเธอด้วยการต่อตัวอักษรแบบยกแผงด้วยคำว่า EXPLODES โดยใช้ตัว X จากคำว่า JINXED เท่านี้ผมก็ได้มาอีก 72 คะแนน

ขณะที่ผมวางตัวอักษรตัวสุดท้ายลงบนกระดาน เสียง ปัง!’ ก็ดังออกมาแอร์คอนดิชั่นก่อนที่มันจะดับไป

ใจของผมเต้นรัว แต่ไม่ใช่เพราะเสียงแอร์ระเบิด

ไม่น่าเชื่อ มันไม่น่าเป็นไปได้

คำที่ผมต่อบนกระดานสั่งให้มันเกิดขึ้น

ผมต่อคำว่า EXPLODES จากนั้นก็มีเสียงระเบิดดังปัง! ดังมาจากเครื่องปรับอากาศ

ก่อนหน้านั้นล่ะ ผมต่อคำว่า CHEATING ตอนที่ผมแอบโกงเธอ!

มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ

คำว่า ZAP ตอนที่เกิดไฟฟ้าลัดวงจรที่ตัวตัดไฟ!

ทุกคำที่ต่อ มันมีความหมายเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ทุกตัวอักษร คือการกำหนดอนาคต

มันคือเกมส์แห่งความหายนะ!

หรือว่า..

ผมคิดอะไรได้บางอย่าง..

บางอย่างที่ผมรอคอยมาตลอด

เธอต่อคำว่า SIGN ตัว N ในช่อง triple-letter ได้ไปอีก 10 คะแนน

ไม่สิ.. ก่อนอื่น ผมต้องทดสอบดูให้แน่ใจก่อนว่ามันคือความจริง!

ผมต้องต่อคำอะไรบางอย่างแล้วรอดูว่ามันจะเกิดขึ้นจริงหรือไม่

อะไรที่มันไม่ธรรมดา เพื่อพิสูจน์ว่ามันเป็นเรื่องจริง

ผมมีตัวอักษร ABQYFWE อยู่ในมือ

นั่นมันไม่ได้ทำให้ผมมีทางเลือกมากนัก

ความเครียดทำให้ผมเริ่มคว้าตัว B มาใส่ปากเคี้ยว

ผมต่อคำว่า FLY โดยใช้ตัว L จากคำว่า EXPLODES แล้วค่อยๆเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างใจจดใจจ่อกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

ค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ

เม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นที่หน้าผาก รอคอยชั่วเวลานั้นที่กำลังจะดำเนินมาถึง

ช่วงเวลาแห่งความรู้สึกที่ตัวกำลังลอยขึ้นจากเก้าอี้

ช่วงเวลาแห่งการโบยบิน

ไร้สาระสิ้นดี..

ผมเปิดเปลือกตา

มองเห็นแมลงวันบินอยู่เบี้องหน้า

เสียงหึ่งๆ น่ารำคาญบินวนไปเวียนมาที่เหนือกระดานสแครบเบิ้ล

แมลง!.. ผมเอะใจ แต่มันก็ยังพิสูจน์อะไรไม่ได้ ยังไงแมลงมันก็มีอยู่ทั่วไปอยู่แล้ว

ผมต้องต่อคำอะไรที่มันไม่กำกวม เอาแบบเฉพาะเจาะจงและสมบูรณ์ เป๊ะๆ

และที่สำคัญมันต้องเป็นคำที่โหด เหี้ยม ทารุณ ทำให้ผมสะใจ

เธอต่อคำว่า CAUTION โดยใช้ตัวว่างแทนตัว N ได้ไปอีก 18 คะแนน

นอกจากตัว B ที่อยู่ในปาก ผมมี AQWEUK ผมค่อนข้างกังวลในอำนาจของความหมายในแต่ละคำที่จะต่อ

หากว่ามันเป็นจริง

แล้วมันก็ปิ๊งขึ้นมา คำที่เหมาะเจาะ เปี่ยมไปด้วยพลัง อันตราย น่าเกรงขาม

ผมค่อยๆ บรรจงวางตัว Q ตัว U ต่อด้วยตัว A ตามด้วยตัว K และ.. มือผมสั่นเล็กน้อยก่อนที่จะวางตัว E ลงไปเป็นคำว่า

QUAKE

19 คะแนน แต่ผมไม่ได้ใส่ใจกับคะแนนที่ได้เลยแม้แต่น้อย ผมใส่ใจในบรรยากาศรอบกายในตอนนี้มากกว่า ผมกำลังใช้ความรู้สึกวัดถึงแรงสั่นสะเทือนที่จะก่อตัวขึ้น ผมรู้สึกถึงมันได้ในเส้นเลือดของผม นี่ผมคิดไปเองหรือเปล่านะ?

เมียผมต่อคำว่า DEATH เธอได้ 34 คะแนน แล้วห้องก็เริ่มสั่นสะเทือนขึ้นมาฉับพลัน

ลมหายใจของผมขาดห้วงไปชั่วครู่ ด้วยความตื่นเต้น ตัว B ที่อยู่ในปากของผมก็ไหลลื่นลงไปในคอ เคลื่อนไปที่หลอดลม หน้าของผมเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง ก่อนที่จะค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน ผมรู้สึกถึงเลือดที่ฉีดพลุ่งพล่านในลำคอ ผมหายใจไม่ออก

ผมหล่นลงไปนอนกองที่พื้นพร้อมลมหายใจเฮือกสุดท้าย มองเห็นเมียของผม เธอนั่งมองอยู่ตรงนั้น โดยไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

วันพุธที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

ตำนานคอตตอน บัด เฮ้ย! จริงจังนะเฟ้ย!

ฟังมาว่าเมื่อปีค.ศ. 1923 นายเกอร์สเตนแซงได้ไอเดีย มาจากการเห็นเมียพยายามใช้ไม้จิ้มฟันพันสำลี มาทำความสะอาดหูให้ลูกน้อยหลังอาบน้ำเสร็จ แกยืนดูอยู่นานจนแน่ใจอ่ะ ว่ามันอันตรายนี่หว่า แต่กว่าจะซึ้ง หูลูกเลือดอาบไปแล้ว เฮ้ย.. ม่ะช่าย

แกยืนเก้ๆ กังๆ คิดว่ามันน่าจะปลอดภัยมากกว่านี้หว่ะ จากนั้นก็เริ่มออกแบบคอตตอน บัด เพื่อสวัสดิภาพของลูก เพราะการจะไปห้ามเมียให้ทำแบบนั้นก็คงจะไม่ได้ เดี๋ยวโดนตบ ถ้าลูกขึ้หูเท่าลูกบอลอุดตันรูหูจะทำไง ไม่ได้ๆ คนเป็นพ่อยอมไม่ได้แน่ๆ

พอทำเสร็จก็เอาไปตั้งชื่อ วางขายเลย แต่ไม่เวิร์ค ก็ดั๊นไปตั้งชื่อว่า "เบบี้ เกย์ส" (Baby Gays) ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวกันป่าวนะ แต่ก็ขายไม่ดีแล้วกันน่า

ต่อมา เขาจึงเปลี่ยนชื่อใหม่ เป็น "คิว-ทิปส์" (Q-tips) ปรากฎว่าความนิยมในคอตตอน บัด แพร่หลายมากขึ้น โดย ตัวอักษร "Q" ที่ปรากฏในชื่อยี่ห้อ ย่อมาจาก "Quality" ซึ่งแปลว่า "มีคุณภาพ" นั่นเอง

ไม่ได้เก่งเฉพาะฝรั่ง

ยัง..โฆษณายังไม่หมด
เอ๊า..ทำไงได้ ก็บลอกมันฮิตอ่ะ
โฆษณาก็เยอะเป็นธรรมดา..โด่ว

ดูของฝรั่งกันไปแล้ว
นั่น..อย่าคิดลึก
ของ หมายถึง ไอเดียของฝรั่ง
มาดูของคนไทยกันบ้าง
ห้ามแล้วนะว่าอย่าคิดลึก
เดี๋ยวจะหาว่าเยินยอต่างชาติ
เปล่าเล้ย.. คนไทยก็มี

Pegion Nipple Dome Type

มุขนี้ต่างชาติอาจจะไม่ get แต่คนไทยซึ้ง เอะอะโดนโมเสกตลอด

Agency : Idea Avenue Co.,Ltd ( Bangkok )
Creative Director : Rerngchai Prompicharn
Art Director : Wittawat Chaipornkaew
Copywriter : Yutachai Thumsuwan


คั่นโฆษณา

อย่าเข้าใจผิด คิดว่ามันมีบุญคุณอะไรกับเรา
เปล๊า.. มันไม่ได้มาอุปถัมภ์ค้ำจุนอะไรเราเลย
แต่เห็นงานมันสวย เต็มไปด้วย ไอเดีย (มั้ง)
เลยเอามาให้ชม

เรื่องของมลภาวะกำลังเป็นประเด็นฮอต
แน่นอนวงการโฆษณาต้องหยิบเอามาใช้ - อยู่แล้ว

Son, one day all of this will be yours. Preserve the future.
Agency: Contemporanea, Rio de Janeiro, Brazil
Creative Directors: Mauro Matos, Carlos Pedrosa
Art Director: Fabiano Pinel
Copywriter: Daniel Japa

ยังอยู่ในเรื่องของมลภาวะ
แต่เป็นมลภาวะทางกลิ่น
ที่โฆษณากุงเกงในชายเขาเอามาเล่น
ว่า..ไม่ว่าสาวอาชีพไหนๆ ก็เสร็จกลิ่นทั้งน้าน...



นี่ถ้าเป็นแม่บ้านชาวพม่าล่ะมีฮา